Sommige mensen zullen ja antwoorden en hun redenering zal worden gevormd door Christus’ eigen woorden in Mattheüs 7:1-5. Het woord ‘oordelen’ in dit gedeelte van de Bijbel kan ook worden vertaald als “veroordelen”.

Andere mensen zullen de vraag beantwoorden met: “Nee, de Bijbel zegt christenen te oordelen.” Hun redenering is dan gebaseerd op Paulus’ woorden in 1 Korinthiërs 2:15. ‘Oordelen’ in dit gedeelte van de Bijbel is correct vertaald als “beoordelen” en zou ook vertaald kunnen worden als “onderscheid maken”.

Een juiste omschrijving van het woord ‘oordelen’ is bepalend voor het juiste antwoord op de vraag. Ver-oordelen is iets totaal anders dan be-oordelen, en in één opzicht is het antwoord op onze oorspronkelijke vraag eenvoudig: we moeten het woord ‘oordelen’ steeds in zijn juiste verband begrijpen.

Dit is echter niet zo gemakkelijk als het klinkt. Men verwart voortdurend “oordelen” in de zin van ‘beoordelen’ met “oordelen” in de zin van ‘veroordelen’.

Als we een ogenblik nadenken over oordelen, zien we enkele van de emotionele invloeden op de mensen van God die hen ertoe brengen de twee begrippen door elkaar te halen. Hier zijn er een paar:

Toen veel mensen geloofden dat het verlaten van een organisatie hetzelfde was als het verlaten van de Kerk van God, plaatsten zij zichzelf in een psychische dwangbuis. Als zij konden beoordelen of onderscheiden dat niet alles in de organisatie goed was, voelden zij zich psychisch gekweld. Soms kwamen zij door hun beoordeling met zichzelf in conflict.

Hoe moesten zij dit conflict hanteren? Moesten zij hun geweten volgen en in conflict met de organisatie leven? Of moesten zij het gezag van de organisatie aanvaarden en ermee ophouden de dingen te analyseren?

Christenen die wegens een verkeerd uitgangspunt aldoor hun geweten belastten of tenminste verloochenden, worstelen misschien nog steeds met boosheid en frustratie.

Toen mensen vonden dat loyaliteit aan God direct verbonden was met loyaliteit aan mensen, raakten ook zij in een psychisch keurslijf. Moet iemand loyaal zijn aan God of aan een menselijke boodschapper? Is de boodschap niet belangrijker dan de menselijke boodschapper? Moet iemand zijn geweten trouw zijn of een andere mens?

Toen veel mensen zich niet vrij voelden hun ideeën en gevoelens te uiten tegen leiders in de Kerk van God, namen zij enkele slechte beslissingen. Sommige mensen hebben hun ideeën en gevoelens voor zichzelf gehouden en hebben nog steeds last van onderdrukte boosheid. Voor andere mensen heeft het jarenlang gedwongen zwijgen zich ontpopt in actieve en enthousiaste communicatie.

Toen veel mensen hoorden over sommige gebeurtenissen die met hun geloof samenhingen, voelden zij zich om de tuin geleid. Waarschijnlijk waren zij vooral kwaad op zichzelf.

Bijgevolg hebben veel mensen nu een wantrouwen jegens andere mensen in het algemeen en jegens mensen die als gezaghebbend kunnen worden gezien in het bijzonder. Veel mensen stemmen in met het spreekwoord: “Een ezel stoot zich in het gemeen niet tweemaal aan dezelfde steen.” In deze mensen is begrijpelijkerwijs een zoektocht naar persoonlijk onderscheidingsvermogen op gang gekomen. Maar een benadering van beoordelen wordt soms op de hielen gevolgd door een houding van veroordelen.

Toen veel mensen hoorden over sommige gebeurtenissen die met hun geloof samenhingen, voelden zij een diepe behoefte anderen te helpen bij het vermijden van de fouten die zij zelf hadden gemaakt. Zij weten dat God bedrog haat. Hun wens in andere mensen meer onderscheidingsvermogen aan te moedigen kan gemakkelijk leiden tot een houding van veroordelen.

Dit zijn slechts vijf gedachtegangen van veel mensen van God. U kunt er zelf waarschijnlijk nog meer bedenken. Als u begrip hebt van de werkelijke factoren achter de gebeurtenissen, en de redeneringen en emoties begrijpt die de beslissingen van mensen beïnvloeden, dan bent u beter voorbereid op het helpen van anderen.

Schept u een omgeving van begrip voor uzelf en uw medeleden? Bent u geduldig met mensen die er misschien toe geneigd zijn anderen gedachteloos te veroordelen wanneer zij oprecht pogen een goed onderscheid te maken?

Koestert u een omgeving van persoonlijke verantwoordelijkheid? Beïnvloedt u mensen het juiste onderscheidingsvermogen aan de dag te leggen? Beloont u het positieve gebruik van onderscheid maken?

Gedurende het Millennium van Gods Koninkrijk zullen de mensen van God priesters zijn (Openbaring 20:6). Door in de wereld van vandaag te leven leren zij hoe zij moeten oordelen. Helpt uw voorbeeld hun leerproces?